Fenerbahçe’nin derin depresyonu: Tedesco’nun ardından kalan acı gerçekler

"Tedesco da gitti." Bu cümle, artık Fenerbahçe camiası için sarsıcı bir haber değil, kendi yarattığı arafta mahsur kalmış bir kulübün periyodik nöbetlerinden biridir.

Her teknik adam gidişinde aynı zehirli senaryoyu izliyoruz: Bir kriz anı, sosyal medyada pişirilen bir kurban ve nihayetinde “sorunu hoca değiştirerek çözme” yanılgısı. Ancak bu gidiş, diğerlerinden farklı bir ağırlık taşıyor. Çünkü giden sadece bir hoca değil; insanların sevdiği, işler yolunda gitmese bile taraftarın “kızamadığı” bir insan. Hoca değil insan…

YÖNETİMDEN ÇOK DAHA FENERBAHÇELİYDİ

Domenico Tedesco’nun saha içi kararları eleştirilebilir; ancak onun bu süreçteki duruşu, yönetimden çok daha “Fenerbahçeliydi.” Sadettin Saran ve ekibinin yapamadığı iletişimi o yaptı; sorumluluk aldı, oyuncusunu korudu, X’in karanlık dehlizlerine göre değil futbolun doğrularına göre konuştu. Tedesco, erdem ve sorumluluk kavramlarını bu çorak toprakta yeşertmeye çalıştı

Futbolundaki gerileme ortada ancak sorunları tek başına çözmeye çalışması, Fenerbahçe’nin içinde bulunduğu ve kimsenin teşhis koyamadığı toksik durumları çözerken yalnızlaşması, Fenerbahçe’yi anlayacak süre ve imkanı bulamaması onun için mazeret kabul…