Hep oynadığım kadınlar için yaşadım artık Perran için yaşayacağım

◊ “ Gırgıriye Müzikali ”yle oyunculuğa döndünüz. Müzikal fikrini ilk duyduğunuzda, sizi en çok heyecanlandıran neydi?

– Müjdat’la (Gezen) “Artiz Mektebi” nde rol almıştık. 46 yıl sonra bana telefon açtı. Aslında çok güzel tatil yapıyordum ve bir karar almıştım; ben Perran için yaşamak istiyordum artık. Daha önce hep canlandırdığım kadınlar için yaşadım. Seyahate giderim, istediğim kadar evimde otururum diye hayal kuruyordum. Çünkü çalışırken evinde oturamazsın. Mesela çok iyi hatırlıyorum; tiyatro yaparken yılbaşı geceleri mutlaka oyun olurdu. En parasız günlerimizdi. Bir yılbaşı gecesi, oyundan sonra otobüse bindim. Otobüste şoförün dışında biletçi ve bir yaşlı çift vardı. Gece saat 12’de birbirimize iyi seneler dilemiştik…

◊ Bu anı hangi yıllara denk geliyor?

– 70’li yıllar. Devekuşu Kabare’deydim o zaman. Mesela babamı kaybettim, sahneye çıktım. Beni büyüten babaannemi defnettim, geldim oyunumu oynadım ve de komedi oynuyordum. Bunlardan dolayı artık Perran’a çok saygı duymam gereken zamana geldim dedim. Çok güzel de tatil yapıyordum. Müjdat telefon açtı, “Peruş sana ihtiyacım var” dedi. “İhtiyaç” benim için çok önemlidir. Bu kadar yıllık arkadaşım “Sana ihtiyacım var”…